HISTORIA SZKOLNICTWA W STĘPINIE
Historia szkoły w Stępinie
Stara szkoła

Stępina w okresie międzywojennym nie posiadała własnej szkoły. Wieś należała do obwodu szkolnego w Cieszynie. Tam istniała szkoła wspólna, czteroklasowa z sześcioletnim systemem nauczania.

W 1936 roku szkoła w Cieszynie spaliła się. Od tego czasu Stępina stała się odrębnym obwodem szkolnym, w skład którego wchodził także przysiółek Chytrówka. Nauczanie odbywało się w budynku prywatnym Franciszka Armaty i Edwarda Jaworka. Zorganizowana została szkoła jednoklasowa z jednym nauczycielem i najwyższą klasą trzecią. W okresie okupacji szkoła przestała istnieć z powodu braku lokalu. Nie zachowały się żadne dowody, że prowadzone było tajne nauczanie. Po zakończeniu wojny staraniem miejscowej ludności przeniesiono poniemiecki dom stojący obok bunkrów i zaadoptowano go na pomieszczenia szkolne. Obiekt ten zlokalizowany był w miejscu, gdzie obecnie znajduje się Dom Ludowy. W budynku tym mieściła się jedna izba lekcyjna i kancelaria. Powstała szkoła o jednym nauczycielu i klasy I-IV. Taki stan rzeczy istniał do 1948 roku, kiedy to wysiłkiem całej wsi został zbudowany budynek gromadzki, w którym była druga sala lekcyjna.
Od roku szkolnego 1948/49 szkoła posiadała dwa etaty nauczycielskie i V klasę. W roku 1950 dodano trzeci etat nauczycielski i utworzono klasę VI. Równocześnie w budynku gromadzkim przygotowano trzecią salę lekcyjną. W następnym roku szkolnym, tj. 1951/52 przydzielono szkole czwarty etat i po raz pierwszy w Stępinie dzieci mogły uczęszczać do klasy VII. Czwartą salę lekcyjną szkoła otrzymała w roku 1953/54. Od tego czasu szkoła w Stępinie jest siedmioklasową szkołą o 4 nauczycielach. Ten szybki rozwój oświaty następował dzięki ofiarności tutejszego społeczeństwa, które nie szczędziło sił i funduszy na przygotowanie odpowiedniej bazy materialnej dla tutejszej szkoły.
20 grudnia 1958 roku został powołany Komitet Budowy Szkoły w Stępinie. W ramach akcji 1000-lecia państwa polskiego budowa szkoły została ujęta w planie inwestycyjnym w latach 1961/62. Działka została zgodzona u Franciszka Bysiewicza; powierzchnia działki 70 arów, cena 60 000 złotych. Do 15 czerwca 1959 roku Komitet zebrał 24 000 złotych. Bardzo aktywnie w Komitecie pracowali: Stanisław Dziok, Franciszek Ziobrowski, Tadeusz Nowak, Eugeniusz Armata, Stefan Armata, Stanisław Jaworek, Stanisław Godek, Edward Ligęza.
W roku szkolnym 1959/60 w Stępinie funkcjonowała szkoła o siedmiu klasach, uczyło pięciu nauczycieli i dwóch w Punkcie Filialnym w Chytrówce. Naukę pobierało 150 uczniów.
Wnętrze klasy w starej szkole

Pierwsze podwaliny i największe zasługi w rozwój oświaty w Stępinie wniósł nauczyciel Mieczysław Grela. Jego to staraniem w 1959 roku założono punkt biblioteczny oraz czytelnię w baraku gromadzkim. Grono Pedagogiczne na zakup działki złożyło kwotę 1 800 zł.

Do dnia 1 grudnia 1960 roku Komitet Budowy Szkoły zebrał kwotę 38 000 zł. W 1962 roku zatwierdzono projekt budowy szkoły w Stępinie. Przewidywany koszt budowy: 2 500 000 złotych. Z powodu przyspieszonego tempa przygotowania dokumentacji techniczno-kosztorysowej zaszła konieczność wyjazdu do Warszawy po dokumentację techniczną. Z Centralnego Biura Projektów Typowych w Warszawie dokumentację przywieźli Edward Ligęza i Henryk Wanat.
W dniach od grudnia 1958 roku do stycznia 1963 roku Komitet Budowy Szkoły w Stępinie odbył około 70 zebrań ogólnych i zarządu.
20 sierpnia 1963 roku została rozpoczęta budowa szkoły. Przy wykopach wieś pracowała ogółem 60 dniówek. Do grudnia został wybudowany parter. W dokumentacji wprowadzono pewne zmiany: zaprojektowany dach z drzewa i dachówki został wykonany jako stropodach z betonu. Ze względu na brak drzewa (43m3) nie była możliwa budowa wg pierwotnego projektu.

20 sierpnia 1964 roku została oddana do użytku nowa szkoła w Stępinie.

Klasa w starej szkole

31 sierpnia 1964 roku otwarcia posiedzenia Rady Pedagogicznej dokonał kierownik szkoły Mieczysław Grela witając nauczycieli w nowej szkole.

Rok szkolny 1964/65 rozpoczął się w nowych warunkach lokalowych - w nowej szkole. Szkoła liczyła 181 uczniów. W okresie wakacyjnym po raz pierwszy w budynku szkolnym przebywała kolonia z Mysłowic.
Rok szkolny 1965/66 to szczególna data. Z końcem roku szkolnego po raz pierwszy uczniowie klasy VII nie opuszczają szkoły, otrzymują promocję do klasy VIII. Szkoła podstawowa trwa 8 lat!
W roku szkolnym 1966/67 w związku z reformą oświatową nastąpiła zmiana stopnia organizacyjnego szkoły: placówka stała się pełną szkołą ośmioklasową o 6 nauczycielach i z liczbą 200 godzin tygodniowo. Ponadto zorganizowano świetlicę środowiskową czynną trzy razy w tygodniu. Świetlica była czynna od południa we wtorki, czwartki i soboty, a nauczyciele pełnili dyżury. W świetlicy znalazło się radio i telewizor.
Kolejny rok szkolny to kolejne nowości. Przy szkole zostaje uruchomiony Uniwersytet dla Rodziców. Koniec roku szkolnego - 5 czerwca 1975 roku pozostał w pamięci wszystkich mieszkańców. W tym dniu zmarł budowniczy tej szkoły, kierownik, a następnie jej dyrektor mgr Mieczysław Grela. Nowym dyrektorem został Teofil Sokołowski.
W roku szkolnym 1975/76 zaczyna funkcjonować Państwowe Przedszkole, które liczy 32 dzieci. W tym też roku młodzież szkolna po raz pierwszy uczestniczy w posiedzeniu Rady Pedagogicznej- pomoc przy klasyfikowaniu uczniów pod względem zachowania. W szkole obowiązuje zasada: "Od każdego według jego możliwości, każdemu według jego potrzeb".
Rok szkolny 1977/78 to kolejne zmiany ze względu na reformę oświaty. Nowym dyrektorem szkoły zostaje Antoni  Banek. Dzieci 6-cio letnie objęte są powszechnym wychowaniem przedszkolnym. Następuje zmiana organizacyjna szkoły. Punktami filialnymi stają się szkoły w Hucie Gogołowskiej i Chytrówce. Uczniowie klasy V, VI, VII, VIII są dowożeni do Stępiny. Początkowo dojeżdżają autobusem kursowym Huta Gogołowska - Rzeszów, a następnie po interwencji nauczycieli szkolnym osinobusem.
Widok szkoły dziś - fot. J. Zarszyński

Kolejny rok szkolny, to rok wprowadzenia powszechnej dziesięcioletniej szkoły średniej i urzeczywistnienia programu reformy systemu edukacji. Zostaje wprowadzony nowy program nauczania dla klasy I oraz nowy program nauczania matematyki w klasie IV.

6 sierpnia 1978 roku odbyło się kolegium gminnego dyrektora szkół w którym uczestniczyli dyrektorzy szkół podstawowych oraz redaktor Nowin Rzeszowskich.
Oto niektóre fragmenty z artykułu "Agnieszka rozpoczyna 10-latkę":

"W gminie Frysztak do szkoły chodzi ponad 1 500 dzieci. Naukę w dziesięciolatce rozpocznie 162. Jest pięć szkół ośmioklasowych (Frysztak, Lubla, Glinik Górny, Stępina, Gogołów). Nauczycieli jest 87.(...) Nie tylko władze oświatowe z wielką niecierpliwością oczekują na nową szkołę we Frysztaku, której budowę rozpoczęto w 1976 roku. Ma to być zbiorcza szkoła gminna, a w przyszłości 10-latka (obliczona na 1 200 uczniów), z internatem na 150 miejsc. Pomieści 24 sale lekcyjne. (...) Ekipy budowlane miały w tym roku przerobić 8 mln 600 tysięcy złotych. Do tej pory wykonano prace na około półtora miliona złotych. (...) W gminie dowozi się do szkół ponad 100 dzieci. Wielkich kłopotów z tym nie ma, gdyż Zbiorcza Szkoła Gminna we Frysztaku posiada osinobus, a od niedawna autobus "San". Co prawda "San" niby po kapitalnym remoncie, ale trudno powiedzieć co to był za remont, skoro autobusu nie można na razie zarejestrować".

W myśl założeń reformy obowiązek szkolny zostaje przedłużony do 10 lat nauki. Celem dziesięciolatki jest wyrównanie poziomu szkół wiejskich i miejskich oraz zapewnienie średniego wykształcenia szerokiej rzeszy obywateli.

Szkoła Podstawowa w Stępinie uczyła i wychowywała 221 uczniów, z tego:

  • 152 - uczniowie SP w Stępinie,
  • 42- uczniowie Punktu Filialnego w Hucie Gogołowskiej,
  • 27 uczniowie Punktu Filialnego w Chytrówce.
      

Wychowaniem przedszkolnym objęto:

  • 26 dzieci - Państwowe Przedszkole w Stępinie,
  • 9 dzieci- filia ogniska w Chytrówce,
  • 6 dzieci- filia ogniska w Hucie Gogołowskiej.
Widok szkoły dziś - fot. J. Zarszyński

W roku szkolnym 1981/82 dyrektorem szkoły został mgr Stanisław Armata. Utworzono także etat dyrektora przedszkola. Stanowisko to objęła Urszula Pałys. Zaczęto gromadzić materiały na budowę Domu Nauczyciela.

Kolejna zmiana na stanowisku dyrektora szkoły nastąpiła w roku szkolnym 1983/84. Nowy dyrektor mgr Mieczysław Armata dużo uwagi koncentruje na budowie Domu Nauczyciela. Finalizuje dokumentację centralnego ogrzewania dla szkoły oraz wodno-kanalizacyjną Domu Nauczyciela. Pod koniec 1984 roku Dom Nauczyciela jest wybudowany w stanie surowym. Zostaje podłączony gaz do szkoły i Domu Nauczyciela.
W roku szkolnym 1985/86 obowiązki dyrektora szkoły przejmuje ponownie mgr Stanisław Armata. W Domu Nauczyciela założono stolarkę oraz zakupiono część materiałów do wykończenia wnętrza. Teren wokół szkoły wyłożono trylinką. Jest to okres wielkiego deficytu towarów budowlanych na rynku, dlatego przedsięwzięcia te mają wielkie znaczenie. Ważna data w historii szkoły to 2 XII 1985 roku. Uchwałą Rady Pedagogicznej hymnem szkoły staje się piosenka "Jaki to kraj" (patrz: osiągnięcia). W następnym roku z inicjatywy dyrektora szkoły w ramach czynu społecznego rodzice wyłożyli boazerią korytarz szkolny oraz pomieszczenia w przedszkolu.
Kolejny rok -1986/87 - zostaje uruchomione centralne ogrzewanie, skutkiem czego pracę znajduje trzech palaczy. Inne bardzo miłe wydarzenie to oddanie do użytku Domu Nauczyciela, w którym mieszkania otrzymują trzy rodziny. O budowie mieszkań nauczycielskich myślał już mgr Mieczysław Grela i w tym kierunku podjął działania. To wielkie dzieło doprowadził do końca mgr Stanisław Armata. Inna, wielka inicjatywa mgr Stanisława Armaty to utworzenie kasy pożyczkowej. Na wniosek dyrektora 1 stycznia 1990 roku zostaje utworzona Pracownicza Kasa Pożyczkowa przy Szkole Podstawowej w Stępinie. Kasa funkcjonuje do dziś i spełnia bardzo wielką rolę: niejednokrotnie jest ostatnią deską ratunku dla osób mających problemy finansowe.

 

Ostatnia dekada w historii szkoły, to przede wszystkim szeroko prowadzona edukacja w szkole i w środowisku (patrz: osiągnięcia). Po odejściu na emeryturę S. Armaty (1991/92) dyrektorem szkoły zostaje mgr Maria Koś. W 1990/91 do szkół zostaje wprowadzona nauka religii. W szkole daje się zauważyć niż demograficzny, zwłaszcza w przysiółku Chytrówka. Ma to niewątpliwy wpływ na zmiany organizacyjne w szkole.

Jest rok szkolny 1997/98. Konkurs na stanowisko dyrektora szkoły w Stępinie wygrywa mgr Janusz Zarszyński. Zadanie ma niełatwe, gdyż do konkursu przystępują trzy osoby. Kolejne zmiany to: przedszkole podlega nadzorowi dyrektora szkoły, w Chytrówce szkoła filialna zmienia nazwę na klasy zamiejscowe podlegające dyrektorowi szkoły w Stępinie. Szkoła otrzymuje nazwę Zespół Szkół w Stępinie.

 

W roku szkolnym 1999/2000 zostaje wprowadzona kolejna reforma. Tworzy się 6-cio letnią szkołę podstawową i trzyletnie gimnazjum. Dzięki zaangażowaniu miejscowej społeczności, w tym radnej wsi mgr Krystyny Stawarz zostają utworzone klasy zamiejscowe gimnazjum, do którego uczęszczają również dzieci z Huty Gogołowskiej. Nie dojeżdżają jak przed laty ich koledzy "osinobusem " lecz "gimbusem", a mówiąc prościej niebieską nyską.

A wszystko między innymi po to, aby zapewnić dzieciom wszechstronny rozwój, dać dziecku wiejskiemu warunki równego startu z dziećmi w mieście (jest to akurat cytat z założeń reformy z roku 1973, jednakże adekwatny do obecnej reformatorskiej myśli).

Rok 2000/2001 to drugi rok reformy oświatowej. W budynku szkolnym w Stępinie funkcjonują: publiczne przedszkole, szkoła podstawowa, dwie klasy gimnazjalne. Są to Klasy Zamiejscowe Publicznego Gimnazjum we Frysztaku. Uczniowie mają już dogodne warunki dojazdu. W związku z likwidacją szkoły w Chytrówce nastąpiła reorganizacja zatrudnienia. 
Szkoła, jako sędziwa 36-cio latka wymaga kapitalnego remontu, zaopatrzenia w pomoce naukowe. Nauczyciele, rodzice podejmują wszelkie możliwe inicjatywy mające na celu poprawę warunków nauki młodego pokolenia. Wkładają w to nie tylko swoją pracę, finanse, ale przede wszystkim serce, toteż specyficzną, ciepłą atmosferę odczuwa się zaraz po wejściu do szkoły.

W roku 2001/2002 kolejna zmiana. Klasy gimnazjalne przechodzą pod zarząd dyrektora Szkoły Podstawowej w Stępinie. Poczyniono tym samym kolejny krok do włączenia tych klas w strukturę szkolną.

Rok 2002/2003 przyniósł kolejne rewolucyjne wydarzenia. Decyzją Rady Gminy Frysztak utworzono Zespół Szkół w Stępinie, w skład którego wchodzą: przedszkole, szkoła podstawowa i gimnazjum. Ten rok rozpoczął się dość nietypowo, ponieważ przyniósł długo wyczekiwany remont generalny budynku szkolnego. Przez okres 2 miesięcy uczniowie uczyli się w pomieszczeniach zastępczych. Było to możliwe dzięki życzliwości miejscowych organizacji i przedsiębiorców. Uroczyste otwarcie wyremontowanego budynku miało miejsce 25 stycznia 2003 roku. Szkoła jest piękna i funkcjonalna.

 

Rok 2007/2008. Decyzją władz zwierzchnich Szkoła Podstawowa w Hucie Gogołowskiej zostaje filią Zespołu Szkół w Stępine, jako: Szkoła Filialna w Hucie Gogołowskiej Szkoły Podstawowej w Zespole Szkół w Stępinie.
Uczniowie klas IV-VI są dowożeni do szkoły w Stępinie, a w Hucie Gogołowskiej pozostają klasy 0-III z jedną nauczycielką na pełnym etacie i dwiema innymi uzupełniającymi etat.

 

24 maja 2009 roku Zespół Szkół w Stępinie otrzymuje imię Jana Pawła II oraz sztandar.
W progach szkoły goszczą pokolenia uczących tu nauczycieli oraz jej absolwenci a także wielu oficjalnych gości. Jest to jednocześnie 45 rocznica jej powstania i początek nowego etapu działalności pod patronatem, który zobowiązuje.

 

Rok 2009/2010. Szkoła Filialna w Hucie Gogołowskiej kończy swą działalność.
Uczniowie tejże placówki podejmują naukę w szkole w Stępinie, zaś p. Magdalena Kolbusz przechodzi do pracy do Stępiny wraz ze swymi uczniami.

 

         Klimat życzliwości, ciepła i serdeczności panuje już w naszej szkole wiele, wiele lat.

Historia szkoły w Chytrówce
W 1958/59 zorganizowana została filia szkoły w Chytrówce z najwyższą klasą IV. Szkoła mieściła się w budynku prywatnym u Adolfa Zbyluta. Nauka odbywała się w dwóch salach lekcyjnych. Inicjatorem budowy szkoły był miejscowy nauczyciel Bolesław Gruszczyński. Powołano Komitet Budowy Szkoły w Chytrówce, który gromadził fundusze i do końca stycznia 1959 roku zakupił działkę o powierzchni 56 arów od Franciszka Błoniarza i 28 arów od Franciszka Gruszczyńskiego. Zapłacono 30 000 złotych.
W roku 1965/66 wydzierżawiono nowy budynek u Tadeusza Wanata, w którym znalazły się pomieszczenia mieszkalne dla nauczyciela i jedna klasa lekcyjna.

W lipcu 1966 roku została rozpoczęta budowa szkoły w Chytrówce. Pierwszego września 1966 roku punkt filialny został usamodzielniony. Wyodrębniono obwód szkolny w Chytrówce i powstała Szkoła Podstawowa w Chytrówce. Jej kierownikiem został Kazimierz Dziok.

14 października 1967 roku po prawie 10-letnich staraniach Komitetu Budowy Szkoły w Chytrówce doszło do sfinalizowania jego wysiłków, jak również całego społeczeństwa Chytrówki, które na budowę szkoły nie szczędziło gotówki i wysiłku fizycznego. Nowiny Rzeszowskie z 14 X 1967 roku zamieściły następującą informację:

"40 dziewcząt i chłopców w Chytrówce - przysiółku Stępiny - pobierających naukę w zakresie klas od I do IV ma obecnie doskonałe warunki do nauki. Ostatnio do ich użytku przekazany został nowy budynek szkolny. Znaczny wkład w gotówce i robociźnie (około 100 tysięcy złotych) wnieśli również mieszkańcy przysiółka, liczącego zaledwie 60 numerów".

Wieloletnim kierownikiem tej placówki był mgr Stanisław Armata. Jego to staraniem został wybudowany wodociąg wiejski, na budynku szkolnym wybudowano dach. Funkcje kierownika pełniła przez dłuższy okres Stanisława Zacharyga, która również mieszkała w mieszkaniu służbowym.

Do czerwca 2000 roku  szkoła podlegała dyrektorowi Zespołu Szkół w Stępinie i funkcjonowała pod nazwą Klasy Zamiejscowe w Chytrówce. Uczyły się tu dzieci z klas: 0-I-II-III.

Od września 2000 roku szkoła w Chytrówce nie istnieje. Decyzją Rady Gminy Frysztak została rozwiązana ta placówka oświatowa. Budynek szkolny przekazano w użytkowanie mieszkańcom wsi Chytrówka. Uczniowie wszystkich klas są dowożeni do Szkoły Podstawowej w Stępinie.

For: IE/FF 800x600 - W. Salamon 2007